Wat doet een raadslid als hij/zij na een groot aantal jaren te politiek verlaat? Natuurlijk, terugkijken! “Wie niet leert van het verleden, heeft geen toekomst”is een bekend gezegde. Maar hoe vaak horen we ook niet: “resultaten uit het verleden geven geen garantie voor de toekomst”.

Kortom: in alle beschouwingen over toen en nu moeten keuzes gemaakt worden.

 

Dat is raadsleden niet vreemd. Keuzes maken is aan de orde van de dag.

 

Welke keuzes heb ik nu gemaakt en waarom, met welk doel voor ogen? Kan ik daar met voldoening op terugkijken of niet? Een beetje zelfreflectie kan nooit kwaad.

 Toen ik in 1978 koos voor de lokale politiek, was dat heel bewust. In mijn toenmalige dorp Teteringen was, na een fikse uitbreiding, werk aan de winkel en als nieuw ingezetene vond ik dat ik daaraan mijn steentje moest bijdragen.

Vele jaren heb ik met veel plezier in het dorp gewerkt; als fractievoorzitter, als wethouder en zelfs een periode als interim –burgemeester.

Het was een periode om dankbaar voor te zijn.

In een kleine gemeenschap kun je veel voor mensen betekenen, soms op een heel directe manier. Al gold daar natuurlijk ook: je kunt het niet iederéen naar de zin maken. Je maakt met het raadslidmaatschap nooit louter vrienden!

 

Na de herindeling in 1997 werd Teteringen een deel van Breda. Voor veel mensen was dat moeilijk te verteren.

Ik ben de lokale politiek trouw gebleven en heb dan ook bewust gekozen voor een lokale partij: Breda ’97. Het doel dat ik daarbij voor ogen had was de verhoudingen tussen de “grote stad”en de dorpen te verbeteren en op deze manier de onvermijdelijke overgang beter te laten verlopen voor alle partijen. Vandaar ook de keuze voor de naam van de partij: Breda’97 en niet iets in de trant van “dorpsbelang”of zo.

Is die opzet gelukt? Ik denk voor een goed deel. Daar heb ik mijn aandeel in mogen hebben en dat is ook reden tot dankbaarheid.

Maar ja: in een grote gemeente als Breda is het contact met de bevolking veel minder direct. Dat kan ook niet anders. Het vraagt een snelle aanpassing om te leren denken op een andere schaal, in grote verbanden, grotere visies en ingewikkelder structuren. Op zich een boeiende uitdaging. “Nee”zeggen klinkt in de stad anders dan in een dorp.

 

Toch is ook het raadslidmaatschap in een stad als Breda een heel mooie klus. Als je tenminste in staat bent voldoende tijd en geduld op te brengen. Zeker in deze tijd, waarin iedereen voor het snelle succes schijnt te gaan, is nadenken en afwegen een kostbaar goed.

Ieder raadslid heeft zekere idealen, wil iets doen voor de gemeenschap. Als raadslid ben je dienstbaar, maar dat houdt niet in dat je alle vragen en wensen zomaar kunt honoreren. Het is een kunst op zich het kaf van het koren te scheiden.

 

Raadslid zijn wordt steeds meer “een vak”. Met alleen goede wil zul je er niet komen. Maar goede wil is wel nodig om plezier te beleven aan wat je doet.

En ik mag stellen dat voor mij zeker geldt: ik heb er veel plezier aan beleefd. Daarom kan ik nu ook met plezier vertrekken en alle toekomstige raadsleden toewensen: Veel succes en veel plezier!

 

Mieke Vossenaar-Blokdijk

Fractievoorzitter Breda ‘97

Mieke Vossenaar

 

Wat doet een raadslid als hij/zij na een groot aantal jaren te politiek verlaat? Natuurlijk, terugkijken! “Wie niet leert van het verleden, heeft geen toekomst”is een bekend gezegde. Maar hoe vaak horen we ook niet: “resultaten uit het verleden geven geen garantie voor de toekomst”.

Kortom: in alle beschouwingen over toen en nu moeten keuzes gemaakt worden.

Dat is raadsleden niet vreemd. Keuzes maken is aan de orde van de dag.

 

Welke keuzes heb ik nu gemaakt en waarom, met welk doel voor ogen? Kan ik daar met voldoening op terugkijken of niet? Een beetje zelfreflectie kan nooit kwaad.

 Toen ik in 1978 koos voor de lokale politiek, was dat heel bewust. In mijn toenmalige dorp Teteringen was, na een fikse uitbreiding, werk aan de winkel en als nieuw ingezetene vond ik dat ik daaraan mijn steentje moest bijdragen.

Vele jaren heb ik met veel plezier in het dorp gewerkt; als fractievoorzitter, als wethouder en zelfs een periode als interim –burgemeester.

Het was een periode om dankbaar voor te zijn.

In een kleine gemeenschap kun je veel voor mensen betekenen, soms op een heel directe manier. Al gold daar natuurlijk ook: je kunt het niet iederéen naar de zin maken. Je maakt met het raadslidmaatschap nooit louter vrienden!

 

Na de herindeling in 1997 werd Teteringen een deel van Breda. Voor veel mensen was dat moeilijk te verteren.

Ik ben de lokale politiek trouw gebleven en heb dan ook bewust gekozen voor een lokale partij: Breda ’97. Het doel dat ik daarbij voor ogen had was de verhoudingen tussen de “grote stad”en de dorpen te verbeteren en op deze manier de onvermijdelijke overgang beter te laten verlopen voor alle partijen. Vandaar ook de keuze voor de naam van de partij: Breda’97 en niet iets in de trant van “dorpsbelang”of zo.

Is die opzet gelukt? Ik denk voor een goed deel. Daar heb ik mijn aandeel in mogen hebben en dat is ook reden tot dankbaarheid.

Maar ja: in een grote gemeente als Breda is het contact met de bevolking veel minder direct. Dat kan ook niet anders. Het vraagt een snelle aanpassing om te leren denken op een andere schaal, in grote verbanden, grotere visies en ingewikkelder structuren. Op zich een boeiende uitdaging. “Nee”zeggen klinkt in de stad anders dan in een dorp.

 

Toch is ook het raadslidmaatschap in een stad als Breda een heel mooie klus. Als je tenminste in staat bent voldoende tijd en geduld op te brengen. Zeker in deze tijd, waarin iedereen voor het snelle succes schijnt te gaan, is nadenken en afwegen een kostbaar goed.

Ieder raadslid heeft zekere idealen, wil iets doen voor de gemeenschap. Als raadslid ben je dienstbaar, maar dat houdt niet in dat je alle vragen en wensen zomaar kunt honoreren. Het is een kunst op zich het kaf van het koren te scheiden.

 

Raadslid zijn wordt steeds meer “een vak”. Met alleen goede wil zul je er niet komen. Maar goede wil is wel nodig om plezier te beleven aan wat je doet.

En ik mag stellen dat voor mij zeker geldt: ik heb er veel plezier aan beleefd. Daarom kan ik nu ook met plezier vertrekken en alle toekomstige raadsleden toewensen: Veel succes en veel plezier!

 

Mieke Vossenaar-Blokdijk

Fractievoorzitter Breda ‘97

< Vorige		Volgende >